* تسبيحات اربعه در قرآن در كتاب احمد بن حنبل آمده است ، سمرة از پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) چنين نقل كرد : « اگر سخنى برايتان بيان كردم ، هرگز چيزى به آن اضافه نكنيد و ادامه داد : چهار كلام است كه از پاك ترين سخنان است ؛ اين كلمات از قرآن است و با هر كدام كه شروع كني ، تفاوتى ندارد : سبحان الله و الحمد لله و لا إله الا الله و الله اكبر . . . » . ( نسائى 2 / 143 به نقل از اُبي ! ) * حذف آيه‌ى « ألا بلغوا قومنا . . . » ! بخارى در چند روايت ( 3 / 204 و 208 و 4 / 35 و 5 / 42 ) نقل مىكند كه آيه‌ى « ألا بلغوا قومنا بأنا قد لقينا ربنا فرضى عنا و أرضانا ؛ به قوم ما بگوييد كه ما پروردگارمان را ملاقات كرديم و او از ما خشنود شد و ما را از خود خشنود ساخت » در قرآن بوده و از آن حذف شده است . او ادعا مىكند كه مسلمانان آن را تلاوت مى كردند و اين آيه درباره‌ى شهداى « بئر معونه » است كه پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) آنها را به نجد فرستاده بود و قبايل رعل ، ذكوان و گروهى از بنى لحيان به آنها خيانت كردند . همچنين مسلم ( 2 / 135 ) و احمد ( 3 / 109 و 210 و 215 و 255 و 289 ) در بسيارى از اين روايات ، اين آيه را نسخ شده مىنامند و در برخى ديگر ، اين آيه را در زمره‌ى آياتى مىدانند كه بعد از پيامبر ( صلى الله عليه وآله ) به آسمان بازگشت ؛ درحالي كه اين به اصطلاح آيه ، جمله اى ناقص است !